th-TH http://z-zest.storythai.com http://just another blog of z-zest http://z-zest.storythai.com/200712/entry-3 โหย~ ตั้งชื่อเรื่องก็เศร้าสุดใจเลย TT TT

วันนี้มาอัพ .. มันปัดฝุ่นบ้านเก่า (โคลกๆๆๆๆ แค้กๆๆๆๆ +_o ไอดีจริงๆ ... ฝุ่นเยอะคอด!)

อิยะฮะฮะฮะ ... วันนี้คือวันที่ 30 ธันวาคม ... อ้า~ ปี50 กำลังจะผ่านไปแล้ว ... และพรุ่งนี้มันจะเป็นวันที่ 31

ซึ่ง ... มันอาจเป็นวันที่ใครหลายๆคนลืมไปแล้ว ... หรือใครบางคนอาจยังจำได้ ...



วันที่ 31 ธันวาคม 2549 คือวันที่ ZesT ประกาศ ยุบวงอย่างไม่เป็นทางการ ...

โหย~ อ่านแบบนี้แล้วรู้สึกมันแรงจัง โดนใจจริง .... อืมๆๆๆ (ขอปรับอารมณ์แปร๊บ~)




....



...



..



.




อื้อม .... วันนั้นใครหลายคนอาจเห็นคนๆหนึ่ง ซึ่งยืนอยู่ริมสุดของกลุ่ม cover TVXQ ซึ่งต้องยืนรับฟังสิ่งที่ทำร้ายความรู้สึกตัวเองมากที่สุด ...

ไม่มีใครรู้ว่าเพราะอะไร ...

ไม่มีใครรู้ว่าเหตุผลใด ....

ไม่มีใครรู้ ... ว่าคนๆนั้นรู้สึกอย่างไร ...


แน่นอน สมาชิกคนอื่นๆอาจเห็นด้วยกับคำประกาศจากหัวหน้าวง ...

แต่ ... คุณรู้อะไรมั้ย? ...

เมื่อเวลาแรกที่ได้ยิน ประโยคพูดบทนั้น ... ลมหายใจแทบจะหยุดกึกลงในทันที

คุณไม่รู้อะไรหรอก ... เพราะคุณคือคุณไง ... คุณไม่ใช่ผม


ความรู้สึกจะเป็นอย่างไร หากจู่ๆ สิ่งที่ตัวเองรัก ต้องถูกพรากไปต่อหน้าต่อตา ... ด้วยน้ำมือคนที่เรารักมากที่สุด


มันคงไม่ต่างไปจาก ... การถูกผูกติดไว้ กับอะไรซักอย่าง ที่ไม่สามารถหลุดออกได้ ...

หนึ่งปีเต็ม กับความรู้สึกเดิมๆ ... ความรู้สึกครึ่งๆกลางๆ .. เอาแน่เอานอนอะไรไม่ได้ ....

หนึ่งปีเต็มกับหัวใจที่บอบช้ำ และยากเกินจะเยียวยา ... มันช้ำซะจนไม่อาจกลับมาแข็งแรงได้อีกดังเดิม

แต่ ... คุณรู้อะไรมั้ย? ... ความเจ็บปวดที่ได้รับ และความบอบช้ำของผม ... มันกำลังก่อสิ่งหนึ่งขึ้นในใจ

สิ่งนั้นมันจะแปรเปลี่ยนผมไป .. และ ... มันกำลังจะกลืนจิตใจ และตัวตนของผมไปเรื่อยๆ ...

จากวันนี้ไป จะครบหนึ่งปี ... หนึ่งปีของการพักงานอย่างไม่มีกำหนด .... จะมีใครมาร่วมแสดงความยินดีด้วยมั้ยน้า~ อิยะฮะฮะฮะ ... ช่างบ้าและโง่เขลาสิ้นดี .....


ตอนนี้เหตุผลที่เราไม่อาจกลับไปบนเส้นทางนั้น ... ผมรู้แล้วล่ะนะ ...

เหตุผลเพียงเพราะไม่มีความรู้สึกกับสิ่งนั้นๆแล้ว .. คุณจึงละเลยมันไป ...

คุณให้เหตุผลเพียงว่า ' มันไม่ใช่แนวที่ชื่นชอบ '

มนุษย์ คือสิ่งที่เข้าใจยากเหลือสิ่งอื่นใด ... นั่นคือเรื่องจริง ...

แต่ .... ฮะ ... ไม่รู้สิ ... ทางของคุณ คุณเดินเอง ... แต่ทางของผม ซึ่งถูกคุณปิดไว้ ... ผมจะทำอย่างไรดีล่ะ ...

ในเมื่อผมยังคงวนเวียนอยู่ในที่ๆผมรัก ...



p.s. การอัพคราวนี้ ... คือการต้องรับปีใหม่ อะไรใหม่ๆที่กำลังจะมาถึง ..

p.s. ขอให้คุณที่เข้ามาอ่านเจอ ร่วมแสดงความยินดี กับการแยกวง ที่รวมได้เป็นเวลาหนึ่งปีด้วยนะครับ ^ ^

p.s. อะไรก็ตามที่ถูกแย่งไป .. รู้เอาไว้ ... ผมจะกลับไปเอาคืน ....

P.s. Happy new year!!!!




]]> Sun, 30 Dec 2007 18:24:14 +0700 /entry-3 http://z-zest.storythai.com/200708/entry-2 ช่วงวันก่อน ...

ผมได้เจอกับ น้องสาวที่น่ารักคนนึง ...

นับเป็นเวลาที่นานแสนนานมากแล้ว ..

ที่ไม่ค่อยได้เจอกัน ....


นึกคิดถึงน้องซันทุกทีเลยนะ

วันที่มาซ้อมันนั้นยังโดนพี่ๆแซวเลย

ผมได้เพียงยิ้มเท่านั้น ...

และ ... พูดเล่นไปด้วย ...

แต่ความจริงแล้ว ... แทบอยากร้องไห้....


มันจบไปแล้ว และกำลังจะเริ่มใหม่ ...

ทำให้ได้น่า!

สู้ๆ ...


น้องซัน ...

จากมิกกี้ ยูชอล

ตอนนี้หนูก้อกำลังจะเป็นสมาชิคในกลุ่มเบอร์รี่ ... ขอให้เป็นให้ดี และ .. ขอให้มีความสุขมากๆนะ ^ ^


]]> Tue, 07 Aug 2007 22:43:13 +0700 /entry-2 http://z-zest.storythai.com/200707/entry-1 ปัดๆ (ฟู้ๆ ... โคลกๆๆๆ +_O ... โอย ไอแล้วไออีก)



เฮ้อ .. นานเท่าไหร่แล้วล่ะ ที่ไม่ได้มาเหยียบที่นี่เลย ...

มันก้อ ... เป็นเวลาที่นานมากแล้ว .. จริงมะ ^ ^

แม้จะรู้ ว่าไม่มีใครเข้ามาอ่านก้อตามแต่ ...

แต่สิ่งหนึ่งที่อยากจำทำต่อไป ... ก้อคือการได้คิดถึงกลุ่มๆหนึ่งที่รักอยู่เสมอ ...



อิยะฮะฮะฮะฮะ .. ^ ^ ...

ทุกอย่างในนี้จะยังเป็นเหมือนเดิม ไม่มีการเปลี่ยนแปลง ...

เพราะอะไร? ....

ก้อเพราะว่าสิ่งเหล่านั้นมันยังมีค่าอยู่น่ะสิ ....

แม้ ... จะมีค่า กับแค่เพียงคนๆเดียวก้อตาม ....

และแม้ว่าคนอื่นๆจะมองไม่เห็นมันอีกเลยก้อตาม ....

ผมจะยังทำแบบนี้ต่อไป ...

เพราะ ... ผมไม่อาจฝืนได้อีกต่อไป ...

ผมฝืนมันไม่ได้เลยจริงๆ .....




ภาพในวันเก่าก่อน ...

มุมทุกที่ แห่งความทรงจำ .....

ไม่ว่าจะมองไปทางไหน ....

ก้อมักจะเห็น เพียงความสุข ที่เคลื่อนที่ได้ ....




อิยะฮะฮะฮะฮะฮะ ^ ^ .....

หัวเราะมาแบบนี้ นานเท่านไหร่แล้วล่ะเรา? ....

แม้ผมจะกลัวก้อตาม ...

กลัวที่จะก้าวไปข้างหน้า ....

กลัวที่จะต้องโดดเดี่ยว ... และเดียวดาย

แต่ ... ผมก้อไม่เคยจะเอ่ยปากบอกใคร ....

นี่ ... คงไม่ได้เป็น " บ้าน " ไม่ได้เป็น " Diary " และ " Story of ZesT " แล้วล่ะ ^ ^

มันอาจกลายเป็นบ้านร้าง หลังหนึ่ง ...

ที่ซึ่งคนๆหนึ่ง .. ต้องอยู่กับความทรงจำเก่าๆ ...

เค้าช่างเหมือน ... คนแก่ ....

คนเก่าแก่ ที่นั่งมองอยู่กับอดีต ไม่ยอมที่จะละทิ้ง .. สิ่งที่เคยผ่านมา



ทุกๆที่ ... ทุกเวลา

ไม่ว่าจะมองไปทางไหน ....

ก้อมักจะ ... เห็นเรื่องราวในอดีตเสมอ ....

แม้จะรู้ ว่าในตอนนี้ ... มันได้จบไปแล้วก้อตาม

แต่ ... ทุกๆครั้ง ของหัวใจ ... มันปรารถนา ...

ปรารถนาให้ทุกสิ่งกลับมาเป็นเฉกเช่นเดิม ...




P.s. ผมปรารถนาจริงๆนะ ... ปรารถนาให้ทุกอย่าง กลับมาเป็นเหมือนเดิม แม้จะรู้ ว่าการคิดแบบนั้น คนที่เจ็บ ก้อมีเพียงผมคนเดียว .... แต่ ... ในเมื่อสิ่งๆนี้ คือสิ่งที่คอยยึดเหนี่ยวจิตใจของผม .. ให้สงบได้ ... ผมก้อไม่อยาก จะลบลืมมันไป ... แม้ว่าปากจะบอกว่าอยากลืมก้อตามที

ผมยังรัก และอยากให้ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิม ... หากผมรู้ ว่าจะกลายเป็นแบบนี้ วันนั้น .. ผมคงพูด ในสิ่งที่อยากพูด .. อยากบอกความจริงที่เก็บงำในใจ .. และบางที หากผมพูดออกไป อะไรๆคงดีกว่านี้ .. บางที วงของผมคงไม่ต้อง ...

เฮ้อ~ นี่ก้อผ่านมาเกือบครบปีแล้ว .. ความทรงจำ ยังไม่หายไปเลย ^ ^

ภาวนา .. ให้ตัวเอง .. หายจากความโศกนี่ซะทีเถ๊อะ~ อิยะฮะฮะฮะฮะฮะฮะ





]]> Tue, 31 Jul 2007 23:07:58 +0700 /entry-1 http://z-zest.storythai.com/200610/entry Sun, 15 Oct 2006 21:53:57 +0700 /entry http://z-zest.storythai.com/200609/yamaha Sat, 30 Sep 2006 21:36:00 +0700 /yamaha http://z-zest.storythai.com/200609/hbd-mik-pup Fri, 29 Sep 2006 23:51:08 +0700 /hbd-mik-pup http://z-zest.storythai.com/200607/j-street-cm-2-30-07-2006 Mon, 31 Jul 2006 18:32:21 +0700 /j-street-cm-2-30-07-2006 http://z-zest.storythai.com/200607/minichi-22-07-06 Sun, 23 Jul 2006 10:51:24 +0700 /minichi-22-07-06